இந்திய ரயில்வே வரலாற்றில் ஒரு மைல்கல்லாகத் திகழும் வந்தே பாரத் ரயில், பயண வசதிகளை ஒரு புதிய நிலைக்குக் கொண்டு சென்றுள்ளது. இன்று, வேகம் மற்றும் வசதியின் அடையாளமாகவும், இந்திய ரயில்வேயின் நவீனமயமாக்கலின் குறியீடாகவும் வந்தே பாரத் எக்ஸ்பிரஸ் விளங்குகிறது. கவர்ச்சிகரமான வடிவமைப்பு மற்றும் மிதமான அதிவேகத்தில் (semi-high-speed) இயங்கும் திறனை கொண்ட இந்த ரயில், நாடு முழுவதும் உள்ள நகரங்களுக்கு இடையிலான பயணத்தை எளிதாக்கியுள்ளது. இருப்பினும், இந்த புகழ்பெற்ற ரயிலுக்கு தொடக்கத்தில் வேறு ஒரு பெயர் இருந்தது. மேலும், இந்தத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாக வழிநடத்திய ரயில்வே பொறியாளரைப் பற்றி பலருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. இதற்கு பின்னால் உள்ள சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் என்னவென்று தற்போது பார்ப்போம்.
வந்தே பாரத் எக்ஸ்பிரஸ் ஆரம்பத்தில் “ட்ரெயின் 18” (Train 18) என்று பெயரிடப்பட்டிருந்தது. “வந்தே பாரத் எக்ஸ்பிரஸ்” என்ற பெயரை சூட்டப்படுவதற்கு முன்பு, இது “ட்ரெயின் 18” என்றே அழைக்கப்பட்டது. 2018-ஆம் ஆண்டில் இத்திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு நிறைவு செய்யப்பட்டதால் இப்பெயர் இதற்கு இடப்பட்டது. பின்னர், ஜனவரி 2019-ல் சேவைக்கு வருவதற்கு முன்பு, இது “வந்தே பாரத் எக்ஸ்பிரஸ்” என மறுபெயரிடப்பட்டது.
இந்தியாவில் முழுமையாக உள்நாட்டுத் தொழில்நுட்பத்துடன் வடிவமைக்கப்பட்ட முதல் அரை-அதிவேக ரயில் இதுவாகும். முன்னதாக, உயர்தர ரயில்கள் பெரும்பாலும் வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்பத்தையே சார்ந்திருந்தன. ஆனால், ‘ட்ரெயின் 18’ (Train 18) மத்திய அரசின் ‘மேக் இன் இந்தியா’ (Make in India) திட்டத்தின் கீழ் முழுமையாக இந்தியாவிலேயே வடிவமைக்கப்பட்டுத் தயாரிக்கப்பட்டது. இது இந்திய ரயில்வேயின் ஒரு முக்கிய சாதனையாக அமைந்தது. அத்துடன், நாட்டின் பொறியியல் திறனை இது உலகிற்கு பறைசாற்றியது.
இந்த ரயிலின் கட்டுமானப் பணிகள் வெறும் 18 மாதங்களில் நிறைவடைந்தன. இத்திட்டத்தின் மிகச் சிறப்பான அம்சம் அதன் கட்டுமான வேகமாகும். பொதுவாக, இத்தகைய பணிகளை முடிக்கப் பல ஆண்டுகள் ஆகும்; ஆனால், இதன் முதல் ரயில் தொகுப்பு (rake) வெறும் 18 மாதங்களில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த ரயில் சென்னையில் உள்ள ஒருங்கிணைந்த ரயில் பெட்டித் தொழிற்சாலையில் (ICF) தயாரிக்கப்பட்டது. இந்திய ரயில்வேயின் முன்னாள் அதிகாரியான சுதான்ஷு மணி, ‘வந்தே பாரத் எக்ஸ்பிரஸ்’ ரயிலின் வடிவமைப்பாளராகப் பரவலாக அறியப்படுகிறார். இவர் ‘வந்தே பாரத் ரயிலின் தந்தை’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். சென்னையில் உள்ள ICF-இன் பொது மேலாளராக, பொறியாளர்கள் குழுவை வழிநடத்தி, நவீன உள்நாட்டு ரயில் குறித்த கனவை அவர் நனவாக்கினார்.
உள்நாட்டுத் திட்டத்திற்கு முன்பு, வெளிநாடுகளில் இருந்து ரயில்களை வாங்கத் திட்டமிடப்பட்டது. ஆரம்பத்தில், இந்தியா வெளிநாடுகளில் இருந்து அரை அதிவேக ரயில்களை வாங்குவதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை ஆராய்ந்தது. இருப்பினும், அந்தத் திட்டங்கள் செயல்வடிவம் பெறவில்லை. எனவே, இந்திய ரயில்வே தனது சொந்த ரயில்களைத் தயாரிக்க முடிவு செய்தது. பின்னர், அது ‘ரயில் 18’ வடிவில் வெற்றி பெற்றது. இந்த ரயிலுக்கு சிறப்பு இன்ஜின் தேவையில்லை. வந்தே பாரத் ஒரு சுய-வடிவமைப்பு ரயில் ஆகும். அதாவது, அதன் முன்பக்கத்தில் ஒரு சிறப்பு இன்ஜின் தேவையில்லை. அதில் உள்ள பரவலாக்கப்பட்ட சக்தி அமைப்பு காரணமாக, இது வழக்கமான ரயில்களை விட வேகமாகச் செல்ல முடியும். மேலும் இது அதிக செயல்திறனுடனும் செயல்படுகிறது.
வெளிநாடுகளிலிருந்து அதிவேக ரயில்களைப் பெறும் திட்டங்கள் இருந்தபோதிலும், அவை நடைமுறைக்கு வரவில்லை. எனவே, இந்திய ரயில்வே தனது சொந்த ரயில்களைத் தானே தயாரிக்க முடிவு செய்தது. பின்னர், ‘ட்ரெயின் 18’ (Train 18) வடிவில் அந்த முயற்சி வெற்றியடைந்தது. இந்த ரயிலுக்குத் தனியாக ஒரு ரயில் இன்ஜின் (locomotive) தேவைப்படுவதில்லை. வந்தே பாரத் ஒரு ‘செல்ஃப்-ப்ரொபைல்ட்’ (self-propelled) அல்லது சுய-இயக்கத் திறன் கொண்ட ரயிலாகும்; அதாவது, இதன் முன்பகுதியில் தனியாக ஒரு இன்ஜின் இணைக்கப்பட வேண்டியதில்லை. இதில் உள்ள பரவலாக்கப்பட்ட ஆற்றல் அமைப்பு (distributed power system) காரணமாக, இது சாதாரண ரயில்களை விட வேகமாகச் செல்லக்கூடியது; மேலும் இது அதிகத் திறனுடனும் செயல்படுகிறது.
